Waarom de Nederlandse Gebarentaal jouw hulp dringend nodig heeft!

Het was… een warme dag toen op 6 september 1880 in Milaan een belangrijk en allesbepalend congres de deuren opende. Uit heel Europa en de Verenigde Staten kwamen 164 leerkrachten van dove kinderen bij elkaar om te bepalen of Gebarentaal verboden moest worden. Slechts 1 van hen was zelf doof.

 

Het congres sloot af met een duidelijke boodschap: Gebarentaal moet worden verboden op scholen in Europa en Amerika.

 

Dove kinderen kregen vanaf nu alleen nog mondeling les. Ook mochten de kinderen niet met elkaar gebaren in de pauzes en als ze dat wel deden, kregen ze lijfstraffen. En ja, dit gebeurde ook bij dove kinderen in Nederland.

 

Vanaf dat moment begon iets heel bijzonders: kinderen bleven stiekem met elkaar gebaren na schooltijd. Ze hielden hun taal levend. Door gebaren konden ze met elkaar lachen, ruzie maken en weer uitpraten. Voor nieuwe woorden maakten ze nieuwe gebaren. En zo bleef de Nederlandse Gebarentaal bestaan. Onderdrukt, maar super levend!

 

Het is onbegrijpelijk, maar het duurde toch nog ruim 100 jaar tot dovenscholen in Nederland het belang van Gebarentaal voor dove kinderen eindelijk erkenden. Pas in de jaren 90 vond in Nederland de grote omslag plaats!

 

Dus stel je voor:

  • Een heel groot deel van de dove gemeenschap weet nog hoe het is om alleen oraal les te krijgen en niet met gebaren.
  • Dove mensen kunnen nu eindelijk openlijk trots zijn op hun prachtige taal.

 

Gebarentaal is pure liefde.

 

Het is de waanzinnig mooie uitingsvorm van dove kinderen en volwassenen die ooit ervoor kozen om met elkaar te willen communiceren. Het is een taal die levend werd gehouden onder verschrikkelijke omstandigheden.

 

Waarom? Omdat het de taal is van het hart. De kracht ervan is enorm. Juist door alles wat het heeft meegemaakt. Het is onderdrukt, maar het is altijd gedragen, gevoed en beschermd door velen.

Inmiddels heeft taalonderzoek ook nog eens aangetoond dat de Nederlandse Gebarentaal een volwaardige taal is met een eigen lexicon en grammatica.

 

Maar… het verhaal is nog niet af. En de strijd van veel dove mensen voor hun prachtige taal nog niet gestreden.

 

Want: de Nederlandse Gebarentaal is nog steeds niet officieel erkend in Nederland!

 

Op 3 oktober 2016 is er een wetsvoorstel ingediend voor de erkenning van de Nederlandse Gebarentaal. Tot nu toe is hier nog geen beslissing over genomen. De Nederlandse regering heeft meerdere beloftes gedaan, maar nog geen actie ondernomen.

 

Daarom wil ik nu heel graag jouw hulp vragen.

 

Belangenvereniging Dovenschap heeft een petitie opgesteld waarvoor 60.000 handtekeningen nodig zijn. Deze petitie wordt 31 januari overhandigd aan de Tweede Kamer.

 

Het aantal handtekeningen staat op het moment dat ik dit schrijf op: 14.568!

 

Jouw hulp is dus echt dringend nodig! Ik nodig je uit om de petitie te ondertekenen uit liefde voor onze prachtige taal en uit respect voor de vele mensen die de Gebarentaal levend hebben gehouden.

 

De petitie vind je hier

Liefs, Bianca